Ruhun derinliklerinden gelen sarsıcı alacakaranlık kilitlenmişçesine içimizde boşluk yaratırken tüm duyguların tepkimesiz bir şekilde iç huzuru araması kaybedilen ve uzun uğraşlara rağmen ve bir daha eski kıvamına uğramayan dinginlik gözle görülmez olunca canda vucutta tende hissedilmiyor duyuş artık. Saatin ilerleyerek yelkovanın daha da yavaşladığı ibrenin kulakları parçalarcasına derinleştiği süreci ne kadar hızlı atlatabilirim bilmiyorum Giderek vucudumun hareketsizleşmesine paralel göz bebeklerinde sabitleşen ifadeler içimde yaşanan hareketliliğe tanık edercesine şekilleniyor. Zaman kavramını farklılaştırarak bir anda mevsimler olgusunu hiçe indirgiyor derin ve onarılmaz karadeliğe atılan her bir taş. Yaprakların sonbahar savrulması gibi hızla içe çekilen bir yapıda ben merkezcilik teşkil eden ruh haline yönelen tüm açilimsiz imgeler ve söylemler biraz daha yavaşlatıyor bu süreci...