Renklerin en koyusu

Bir belirsizliğin tam izinde bir silik gölge belki bir yanılsama ama izinde durmadan sessizliğin bozulduğu düşüncelerin ard arda oluşturduğu zincir sırası gibi yoğunluk ve ileriye dair ön seziler..
Zihin arası kapalı kapılar loş ışıklar sokakların izbelleği yalnız dudaklarındaki melodi ve rüzgarın toprak anayla buluşması ve harika olduğu her halinden anlaşılan tını ve ikimiz
Hep karanlığın en zifirisi katran karası belki dönülmez karalığın kara deiliği olsa gerek bir içine adlımı, aydınlık haram adını anamıyorum karanlıkmı desem siyahmı yada renkerin en koyusu yürek savruntusu ne desem bir afyon kadar etkili yeterki içine düşmeyi ver girdaba bir kere düştünmü bir kere çırpınış yakarış nafile gözler çoktan bürünür çirkefe…