Buğulu camlar..

Buğulu camlar ardında cılızlaşırken siliüetin zihnimde ne bütünleşebiliyordu siman ne de anımsatıyordu gölgen birer birer uzaklaşırken adımların. Saatler yerini boş duvarlara bırakıyordu sensizliğin ilk dakikalarında. Zamansızlığı ruhuma aşılarken yokluğun gidişlerine kayıtsız kalamıyordu bu yüreğim. Her gidiş onarılmaz yarlar açarken, bu yüreğim gözlerinde biriktirdiği seni cüretkarca harçlık edebiliyordu yüreğime hadi ne duruyorsun gideceksen temelli git bu meskenden…